ADAM A7 - monitory studyjne bliskiego pola

18.06.2006

Testy on-line - monitory studyjne

Sława monitorów niemieckiej firmy ADAM dotarła do Polski kilka lat temu. To, co stanowiło problem w szerszym spopularyzowaniu się tej marki w studiach domowych, to niestety, jak na polskie realia, dość wysoka cena. Pojawienie się modelu ANF-10 nieco ten stan rzeczy zmieniło, ale... po pierwsze – są to monitory pasywne, a po drugie tak realnie efektywne pasmo w dole zaczyna się w tym modelu od 80 Hz. Niżej ANF-10 grają, ale przy spadku efektywności –10 dB. Inaczej z nowym modelem – A7. Ale przecież nie sam bas świadczy o jakości i przydatności monitorów w studyjnej pracy.

Przede wszystkim nowe monitory są dzieckiem firmy ADAM – czyli za przetwarzanie górnego pasma odpowiada autorska konstrukcja głośnika szczelinowo-wstęgowego nazwana A.R.T. Wiąże się z tym zasadnicza cecha wszystkich monitorów tego producenta – niespotykana wręcz w konkurencyjnych konstrukcjach detaliczność i klarowność górnego pasma. Już na wstępie trzeba zaznaczyć, że jednych realizatorów ta cecha przekona do monitorów firmy ADAM, a inni stwierdzą, że „górka” jest męcząca. Faktem jest natomiast, że nawet na ADAM A7 – w końcu najtańszym aktywnym modelu monitorów – szczegółowość brzmienia, szerokość bazy stereo i głębia planów jest na poziomie nieosiągalnym dla większości konkurencyjnych głośników.

Nowe monitory mają dwa wzmacniacze napędzające oddzielnie dolne i wysokie pasmo – każda z końcówek dostarcza moc 50 W RMS. Pasmo dzielone jest przed końcówkami przez aktywną zwrotnicę na częstotliwości 2.2 kHz. O przetworniku wysokotonowym pisać w zasadzie nie trzeba – to A.R.T. Identyczna konstrukcja jak w modelu P11A o powierzchni 71 cm2 i przekątnej 9.5 cm. Nową konstrukcją jest woofer o średnicy 6.5”, którego membranę wykonano z łączonych mozaikowo powierzchni z kewlaru i tworzywa Rohacell nadającego membranie sztywność i wytrzymałość (to tworzywo jest wykorzystywane m.in. przy budowaniu łopat wirników dla elektrowni wiatrowych).

A jak to gra? Mocno, nisko i głośno! I jakoś tak... znajomo. Pamiętacie test monitorów ANF-10 ogłoszonych przez marketingowców firmy A.D.A.M. jako następcę „jamaszek” NS-10M? Udowodniliśmy wówczas za sprawą pomysłu Joachima Krukowskiego, że i owszem, przy zastosowaniu korektora szybko i prosto z ANF-10 można „zrobić” eNeSki. Ale bez korektora „se-ne-da”. Nowy aktywny model już na wstępie, przy pierwszym odsłuchu przypomina NS-10M! Nie znaczy to, że grają tak samo, ale podstawowa cecha, czyli „wywalony środek” się zgadzają. Każdy kto pracował lub słyszał eNeSki, wie o co chodzi ;) Tyle, że A7 oferuje znacznie więcej – przede wszystkim większą czytelność i plastyczność górki oraz... bas! Jak na konstrukcję z przetwornikiem o średnicy 6.5” schodzą bardzo nisko. Wszak przetwornik odpowiedzialny za przenoszenie dolnego pasma do gigantów nie należy. Producent w materiałach reklamowych informuje, że nowe budżetowe monitory przenoszą pasmo mieszczące się w zakresie 46 Hz – 35 kHz przy tolerancji +/-3 dB. Przy szczegółowym badaniu generatorem okazało się, że owszem – monitory grają nisko, ale nie aż tak jak podaje producent ;) Realnie użyteczne pasmo zaczyna się od około 55 Hz. Wszystko co poniżej jest odtwarzane przy spadku większym, niż 3 dB. Trzeba przyznać, że dzięki lekkości membrany bas jest bardzo szybki i w miarę precyzyjny, choć mam wrażenie (porównując do moich monitorów TLC AMS-1 i Behringer B2031A) że w testowanych A-siódemkach bas wybrzmiewa nieco szybciej, jest jakby krótszy. W sumie jest na to wyjaśnienie – membrana głośnika niskotonowego w A7 jest z pewnością lżejsza i sztywniejsza, niż w AMS-1 i B2031A. Co powinno być wzorcem?

Są różne szkoły konstruowania monitorów studyjnych. W zasadzie naczelną zasadą powinno być zapewnienie w pełnym zakresie równomiernego przetwarzania częstotliwości. Praktyka pokazuje jednak, że każdy z markowych producentów ma swój własny „styl” brzmienia. Wiadomo, czego można spodziewać się po monitorach Genelec, Mackie, Dynaudio, JBL czy A.D.A.M. Nowe A7 – mimo podniesionego poziomu średnicy – nadal należą do rodziny Pierwszego (czyli ADAMa ;)) Pewne jest, że idealnie liniowo w pełnym zakresie pasma nie zagrają. Można przyjąć, że A7 mają delikatnie podbity dół i nieznacznie podbitą, bardzo czytelną górę. Wrażeniowo na pierwszy rzut ucha owa górka może wydać się mocno podbita, ale to wynik nie tyle wyższego poziomu, co czytelności przetwornika A.R.T. Czy to dobrze? Zależy, co kto lubi i na czym wykształcił swój słuch. Ja jestem zwolennikiem możliwie liniowo grających monitorów, zaś rolę A7 w moim studiu widziałbym jako monitory do masteringu i jako odsłuch alternatywny. Ale pół świata pracuje na monitorach Genelac, Mackie, Dynaudio, A.D.A.M., a te z pewnością liniowo nie grają. Co to oznacza? Konstruktorzy zastosowali znany z wcześniejszych swoich konstrukcji zabieg i wzmocnili nieco zakres pasma od 80 Hz do około 150 Hz. W efekcie w kiepskich akustycznie pomieszczeniach studiów domowych należy posłużyć się korektorem BASS EQ zmniejszając poziom niskich tonów. W moim przypadku było to –2 dB. A jak przychodzi klient po „odbiór” miksu czy mastera, to bas zawsze można przywrócić po poziomu „zero” (czyli „plus” ;))).

Oto wrażenia Arka Namysłowskiego z testowania A-siódemek.

Dystrybutor: AudioTech