Universal Audio UAD-2 Solo - dopalacz DSP25.02.2011 Testy on-line - soft&hardware
Przemysław Ślużyński
Platforma UAD jest znana i lubiana, po rezygnacji TC z produkcji Powercore Universal Audio stanie się prawdopodobnie monopolistą w tym segmencie rynku - trudno rozstrzygać, źle to czy dobrze... ale na szczęście nie tego dotyczy poniższy tekst ;) Z moich doświadczeń wynika, że akceleratory DSP w zasadzie... nie są potrzebne. Oczywiście, nie przeszkadza mi to posiadać zestaw Pro-Tools HD2accel z bardzo dużą ilością wtyczek, ale w większości przypadków kupuje się taką kartę po to, żeby uruchamiać fajne wtyczki, które dostępne są tylko na danej platformie. I tak na przykład Pro-Tools HD ma bardzo dobre pogłosy i kompresor wielopasmowy MD3 (no dobra, to akurat ma i TC), a karta UAD... ma wszystko inne. Znajomi, wykorzystujący akceleratory w codziennej pracy potwierdzają, że po wtyczki z UADa sięgają najczęściej - zdecydowanie częściej, niż po wtyczki Powercore czy SSL... Wierzyć im czy nie? Decyzja należy do nas, ale ja bardzo się ucieszyłem, że wolny slot PCI express zajmie malutka karta UAD 2 solo. Znam i lubię te wtyczki, jednak dotychczas pracowałem z kartami UAD w środowisku Cubase/Nuendo, a ten test przeprowadzony został na komputerze, w którym codziennie pracuje Pro-Tools HD, obecnie w wersji 8.1, pod kontrolą systemu operacyjnego Windows XP. Stres podwójny, bo obok testu UADa miał miejsce test PT w normalnych studyjnych warunkach. Zobaczmy, co z tego wyszło.
Instalacja przebiega całkowicie bezproblemowo, jak widzimy, od razu w zestawie jest VST/RTAS adapter, a więc możemy bez problemu i dopłat korzystać z wtyczek w Pro-Toolsie, o co w tym teście chodzi. Ja wprawdzie mam pełną wersję adaptera od Fxpansion, ale zainstalowałem i tę z pakietu, co poskutkowało w rezultacie... podwójnymi wtyczkami w PT! Ponieważ wszystkie wtyczki UADa są w katalogu “Wrapped plug-ins”, wraz z innymi przekonwertowanymi wtyczkami VST (niewiele, ale trochę ich tam mam) to lista wtyczek powoli przestaje mi się mieścić na dwudziestoczterocalowym monitorze! Ale nie narzekam i żałuję, że będę musiał UADa oddać. Dla tych, którzy dopiero włączyli internet – do każdej karty UAD-2 w "podstawowej wersji" dodawanych jest PIĘĆ wtyczek. Są to:
Ponieważ zarówno symulacje 1176 jak i LA2A mam w wersji TDM, przy okazji pokusiłem się o porównanie. Graficznie... hmmm... bardziej podobają mi się wtyczki BombFactory. Brzmieniowo... różnice są, ale trudno powiedzieć, na korzyść której platformy. Na pewno są istotne (i znane) różnice w kalibracji pokręteł – tak samo ustawione kompresory nie działają tak samo, konieczne są znaczące korekcje poziomów czy stopnia kompresji. Ustawienia są więc podobne, ale dokonywane “na ucho” i na mierniki, stąd pewne różnice w brzmieniu próbek mogą wynikać nie tylko z różnic w brzmieniu efektów, ale i innych ustawień.
1176 UAD-2 sampl (WAv)1176 TDM sample (WAV)
LA2 UAD-2 sample (WAV)LA2 TDM sample (WAV)
Porównanie normalnej i “odchudzonej” wersji kompresora 1176 pokazuje, że różnią się one trochę brzmieniem oraz bardziej... wskazaniami miernika, co dobrze widać na zrzucie ekranu – ciekawe... 1176LN UAD-21176SE UAD-2
Korektor Pultec to dziwne “zwierzę” - również i ta wtyczka ma swój odpowiednik w zestawie BombFactory, I akurat w tym przypadku różnice w brzmieniu są niewielkie, a kalibracja mniej więcej się zgadza. Pogłos to miły dodatek, ale trzeba wspomnieć, że to naprawdę stary algorytm (tak przynajmniej 10 lat), który w dzisiejszych czasach znajdzie ograniczone zastosowanie, zwłaszcza wobec bardzo dobrze brzmiących pogłosów opcjonalnych. Tyle na ten temat, próbek tego pogłosu nie będzie ;) Każdy użytkownik platformy UAD będzie chciał (czytaj: musiał) nabyć opcjonalne wtyczki, których Universal Audio produkuje naprawdę dużo. Jest w czym wybierać. Każdy oczywiście ma swoje upodobania, ja chciałbym przedstawić moich faworytów – i starych, bo niektóre wtyczki znam od paru lat i nowo-starych, bo wtyczek nie znałem, ale urządzenia rzeczywiste tak. Niestety, musimy mieć świadomość, że korzystanie z niżej opisywanych wtyczek nierozerwalnie wiąże się z użyciem karty kredytowej – jednak naprawdę warto. Jednym z lepszych (i tańszych) pogłosów jest symulacja płyty pogłosowej EMT 140. Klasyczny pogłos PLATE, z użytecznymi presetami i w odróżnieniu od oryginału wzbogacony o parametr PREDELAY i filtr dolnozaporowy na wejściu. Efekty działania – w przykładach. Również bardzo lubię drugi pogłos EMT – model 250, czyli “kaloryfer”. Niestety, demo testowanej karty wygasło, ale jest to naprawdę pogłos wart polecenia – na krótkich czasach wymiata.
Popularnym rodzajem wtyczki stają się wtyczki typu channelstrip – korektor i blok dynamiki w jednym. I tu trudno mi się zdecydować, czy lepszy jest SSL czy NEVE – brzmieniowo korektor w NEVE wydaje mi się jakby lepszy, z kolei kompresory są inne i trzeba samemu wybrać. Niestety, niektóre gałki w NEVE działają jak w oryginale, “do góry nogami”, więc ten korektor NA PEWNO nie będzie moim ulubionym – obsługa wymaga zbyt dużo uwagi. W każdym razie obie wtyczki są bardzo użyteczne i dają ”to coś”, zbliżają wokal, a kompresory działają bardzo “muzycznie” i naturalnie.
wokal żeński - NEVE88RS + EMT140 (WAV)wokal męski - SSL Channel Strip + EMT140 (WAV)
Z kompresorów godne polecenia są też symulacje Fairchailda, Neve, LA3A oraz dbx160 – znajdą zastosowanie na pewno, choć być może nie są konieczne (Fairchilda jednak dobrze mieć, przydaje się). Również niekonieczny, ale bardzo fajny, jest procesor Roland DimensionD – nic tak nie “ustereofonicznia”, jak ta wtyczka! Ciekawe są inne wtyczki procesorów Rolanda – chorusy i echo, niby nic, ale mają w sobie coś, co ożywia nagranie. Chorus jest zdecydowanie bardziej ”muzyczny”, niż większość wtyczek.
bass - UAD-2 LA3Agitara akustyczna - UAD-2 Roland DimensionD
Najważniejszą i moją ulubioną wtyczką jest jednak kompresor SSL 4K BusCompressor. Mam taki kompresor w wersji sprzętowej (klon, nie oryginalny, ale działa bardzo dobrze). Używam tego kompresora najczęściej prawdopodobnie “niezgodnie z przeznaczeniem” (a przynajmniej nazwą), bo na ślady wokalne. Odpowiednik wtyczkowy z UADa okazał się być bardzo bliski sprzętowi – niemal identyczny. Czegoś takiego się nie spodziewałem... Przykłady śladów wokalnych przepuszczonych przez sprzęt i wtyczkę są bardzo wymowne. Niestety, brum wersji sprzętowej jest “w pakiecie” ;) SSL 4K BusComp UAD-2SSL hardware
Ciekawą propozycją są korektory z różnych stołów mikserskich - różne brzmienie przy takich samych ustawieniach to jedno, a wygląd, to drugie - równie ważne! Tu możemy się przekonać, jak łatwo jest operować korektorami Neve z gałkami ”do góry nogami” - ja nie mogę się przyzwyczaić.
Oprócz symulacji mamy też wtyczki, które niczego nie udają - kompresory, limitery, enhancery, zebrane pod wspólną nazwą ”precision” - użyteczne narzędzia, choć np. kompresor pasmowy zbyt ekonomiczny nie jest. Są to klasyczne procesory, robią co do nich należy - w zasadzie bez swojego ”brzmienia”, co jednak wcale nie jest wadą, bo ”charakternych” wtyczek w UADzie jest dość. Jeżeli już wspomnieliśmy o wykorzystaniu zasobów - to przede wszystkim jest to najsłabsza karta z serii, najmocniejsza ma czterokrotnie większą moc (i taką bym chciał). Jak widzimy, zależnie od wtyczek możemy ich użyć od czterech do... bardzo dużej ilości. Nowy UAD jest około trzykrotnie mocniejszy od wersji pierwszej, bo o ile pamiętam, tam kartę ”zatykały” dwa pogłosy 140, tu - dopiero sześć. Jak z każdym akceleratorem DSP, tak i tu nie bardzo mądrze jest wypełniać go wtyczkami ”na maksa” - lepiej parę procent zostawić, bo może zatrzeszczeć. Jak widzimy, również w Cubase (w wersji SX3) wszystko działa elegancko. W odróżnieniu od Pro-Toolsa, Cubase umożliwia zgrania off-line - ale zysk czasowy jest zauważalny przy niewielkim obciążeniu karty, mniej więcej od połowy obciążenia w zasadzie lepiej jest zgrywać w czasie rzeczywistym, przynajmniej można posłuchać, a nie gapić się w niebieski pasek. W dodatku nauczony doświadczeniem z innych procesorów DSP i Cubase, zawsze plik wynikowy zgrany off-line przesłuchuję. Stabilność... nie jest źle. Czasem przy otwieraniu sesji otrzymywałem komunikaty o niezgodności bufora - problem w tym, że bufor ZAWSZE w PT mam na 512 i nie zmieniam go, a komunikaty, jak widać, są różne. Tak czy inaczej, po kliknięciu czasem działało, a czasem wtyczki wymagały deaktywacji i ponownej aktywacji - nic wielkiego, ale po takim komunikacie musiałem sprawdzać wszystkie wtyczki UAD w sesji. Na szczęście nie znikały ustawienia! Poza tym nic złego przez bardzo długi czas testu (3 miesiące) się nie działo, nie zauważyłem zmniejszenia stabilności PT, ”charczenia”, zaniku sygnału ani żadnych ”wywałek” w środku roboty.
***
Radek Barczak Miałem w testach chyba wszystkie karty DSP – od najstarszej platformy DSP ProTools HD, przez „starego” UADa, TC PowerCore, SSL Duende, aż po Focusrite Liquid Mix. Spośród całego zestawu wtyczek zawsze najbardziej „analogowo” brzmiały mi wtyczki dołączane do UADa. Coś w tym jest – PoCo sprawdzało się raczej w sferze „precyzji”, zaś w kwestii „klimatu” i „tego czegoś” w brzmieniu od zawsze moim faworytem był UAD. W odniesieniu do mocy obliczeniowej współczesnych komputerów platforma UAD-2 nie ustanawia rewolucji. Zwłaszcza moc najmniejszej karty jest – hehm... - symboliczna. Niemniej możliwość korzystania z wyśmienitych wtyczek dostępnych na platformę UAD jest warte rozpatrzenia. Coś jest w tych algorytmach, że brzmią bardziej muzycznie niż alternatywne wtyczki „udające” klasyczne sprzęty – czy to natywne, czy na inne platformy DSP. Czasem, gdy miks się „nie układa”, czegoś w nim brakuje, wystarczy zapiąć jedną z klasowych wtyczek UADa i nagle robi się głębia, „mięso”, miks nagle się spaja... Nie twierdzę, że to czary. Nie. Ale zwłaszcza, gdy brakuje nam wiedzy i doświadczenia, właśnie tej klasy narzędzie jak wtyczki UADa pozwalają nam „nadgonić” braki. Bo nie oszukujmy się – większość z nas nie ma autentycznych podstaw do tego, żeby mienić się realizatorem nagrań. Nie kończyłem studiów w tym kierunku, jestem noga z fizyki i matmy, o elektronice mam niewielkie pojęcie. Nie mam „naukowych” podstaw i nie boję się do tego przyznać sam przed sobą. A jednak nagrywam, miksuję, sprawia mi to przyjemność i daje mnóstwo satysfakcji – zwłaszcza, gdy w efekcie pracy powstaje wysoko oceniana płyta. I w moim zestawie wtyczek UAD ma pierwszeństwo. Przede wszystkim z uwagi na muzyczność działania jego algorytmów. Radek Barczak
***
Maciej Camey Sierakowski W swoim studio mixowo-masteringowym staram się zgromadzić najlepsze urządzenia analogowe na rynku, ale również od lat używam 3 szt. TC PoCo (głównie dla trzypasmowego kompresora/limitera MD3 oraz prosto działającego Charakter'a) oraz świeżo nabytą kartę UAD. Kilka lat temu posiadałem starego UAD-1, który w ówczesnym czasie nie zrobił na mnie większego wrażenia niż Power Core, a więc wycofałem się z niego. Jednak po nabyciu najnowszej i najbardziej rozbudowanej wersji Uad 2 Quad Omnimi natychmiast zmieniłem zdanie. Wtyczki, które oferuje ta platforma napisane są w doskonały sposób i bardzo wiernie oddają klimat sprzętowych urządzeń. Bardzo trudnym zadaniem jest stać się posiadaczem wszystkich kultowych urządzeń sprzętowych ze względu na ich bardzo wysoką cenę, a więc wspomaganie się plug-inami najwyższej jakości jest w dzisiejszych czasach nieodzownym elementem prowadzącym do perfekcji każde mixowo-masteringowe studio. Łączenie świata analogu i domeny cyfrowej daje najbardziej skuteczne wyniki i swobodę działania. Tak więc zamienne stosowanie plug-inów i klocków sprzętowych w zależności od tego co posiadam, daje mi dość duże możliwości.
Do tej pory sprawdza się u mnie teoria, że oczywiście sprzętowa wersja ZAWSZE jest lepsza od plug-inu, ale... z uwagi na wcześniej wspomniane wysokie koszty zakupu i eksploatacji oraz coraz wyższy poziom oprogramowania, plug-iny takie jak oferowane przez Universal Audio na karcie UAD 2 Quad Omni są doskonałym kompromisem w wielu przypadkach. Tak więc spośród wszystkich moich ostatnich inwestycji – łącznie z zakupem stołu SSL Matrix, Universal Audio UAD 2 Quad Omni z opcjonalnym plug-inem Studer 800, to najbardziej efektowna forma rozwoju w stosunku do poniesionych kosztów. Wtyczek UAD-a można z powodzeniem używać w szeregu z najlepszymi sprzętowymi „zabawkami” bez strachu o najwyższą jakość mixu i mastera. Maciej Camey Sierakowski
***
Przemysław Ślużyński Karty UAD zostaną najprawdopodobniej jedynym akceleratorem DSP - TC Powercore znika z rynku, SSL przechodzi na tryb natywny... Nie dzieje się tak przypadkiem - wydaje się, że UAD daje użytkownikowi najwięcej, zwłaszcza pod względem różnorodności algorytmów. W dobie rosnących i w sumie wystarczających do normalnej pracy mocy komputerów akcelerator DSP jest tak dobry, jak dobre są jego wtyczki - a tu jest bardzo dobrze, praktycznie od początku powstania systemu. TC Powercore warto mieć tylko ze względu na MD3 (dobra, może i pogłosy) - ja MD3 mam w wersji TDM i do PoCo mnie nie ciągnie. SSL będzie natywny - wtedy się zobaczy. A UAD - ma dobrze działający kompresor SSL, na którym bardzo mi zależy, niezłe pogłosy i sporo Trochę obawiałem się instalacji karty UAD2 w komputerze, na którym codziennie pracuję, z kartami Pro-Tools HD i mnóstwem wtyczek TDM, RTAS oraz VST ”przystosowanych” za pomocą wrappera FXpansion, ale okazało się, że obawy były nieuzasadnione - wszystko działa bezproblemowo, a drobne niedogodności są pomijalne. Oczywiście, bufor jest spory i wtyczki można wykorzystywać tylko do zgrań, ale wtyczki natywne w PT HD i tak dobrze działają tylko podczas zgrań, więc niespodzianki nie ma. Cena karty nie jest wysoka - niestety, firmowy zestaw efektów ”nie powala” i koniecznie trzeba wydać trochę kasy na dodatkowe. Stąd chyba lepszym pomysłem zamiast ”gołej” karty są wersje z dodatkowymi wtyczkami lub kwotą na ich zakup. UAD2 to bardzo ciekawa propozycja, wbrew pozorom nie tyle może zwiększająca moc systemu, ile dodająca ”barw” naszemu arsenałowi wtyczek - a mój zestaw, jakkolwiek dość spory i różnorodny, zyskał po instalacji karty. Polecam!
Do testów dostarczył: MBS Pro
TAGI: UAD-2, najlepsze wtyczki masteringowe, topowe plug-iny do masteringu, jakie wtyczki do masteringu?, analogowo brzmiące efekty plugin, sprzętowo dopalane procesory VST i RTAS
|
Kontaktjeśli brakuje Twoim zdaniem testu jakiegoś urządzenie bądź instrument, napisz do nas: 
Logowanie
Najpopularniejsze testy
Popularne testy on-line
NAPISZ DO NAS! Jeśli brakuje w naszym wortalu testu instrumentu bądź sprzętu muzycznego którego szukasz, napisz do nas! Postaramy się przetestować urządzenie i opublikować test. |
Platforma DSP firmy Universal Audio pod nazwą UAD znana jest już od dłuższego czasu. Obecnie oprócz kart drugiej już generacji, mamy również ”dopalacze” w formie karty express card oraz zewnętrznych modułów firewire. Otrzymaliśmy do testu najmniejszą kartę UAD 2 solo z jednym procesorem DSP, ale za to z bogatą kolekcją wtyczek.
różnych przydatnych ”bajerów”, nieosiągalnych gdzie indziej. Może to grafika, przypominająca ”stare, dobre czasy”? Może, ale brzmią nieźle. Również wchodzący właśnie symulator wielośladu Studer A800 wygląda bardzo obiecująco - i co z tego, że żre zasoby?
