Roland RD250s - stage piano w syntezą SAS (1988)

02.10.2008

Kiedyś robiło się klawisze... Staruszek Roland RD250s zaczął być produkowany od 1988 roku. Dwudziestoletnie instrumenty nadal służą muzykom dając nie tylko nadal aktualne brzmienie, ale także świetną klawiaturę. I to nie tylko na tamte czasy, ale i współcześnie! Przekonałem się o tym dzisiaj, gdy zajrzałem do MM Studio.

Dwa dni temu nagrywałem koncert młodych Hoffmannów, czyli Martyny i Bartka Hoffmann współtworzących grupę Deleted. Pożyczyłem od Przemka Ślużyńskiego z MM Studio kilka mikrofonów i dzisiaj zaszedłem je oddać. Schodzę do dolnego studia i co widzę? Zabytek klasy ZERO – Roland RD250S, własność Piotra Kałużnego. A ponieważ wczoraj również doszedł do testów najnowszy rejestrator Edirol R-09HR, który przypadkiem miałem przy sobie (lubię sobie nagrywać „odgłosy przyrody miejskiej”, przydają się choćby przy robieniu dźwięku do reklam :-)) skorzystałem z okazji i zasiadłem do piana.

Przekonałem się natychmiast, że klawiatura tego 20-letniego instrumentu jest po prostu świetna! Doważona, o nieliniowej sile nacisku, dość ciężka i osadzona, o sporym skoku klawiszy... Super. W modelu RD250S jest 76 klawiszy, w dole jak w starych Fender Rhodes, od klawisza E. W modelu RD300S montowano 88-klawiszową klawiaturę. To na co od razu zwraca się uwagę, to świetna synchronizacja ataku i zachowania się w ogóle klawiatury z brzmieniem barw. A te brzmienia to również absolutna klasyka! Pamiętacie stare płyty George'a Duke'a nagrywane na pianach elektrycznych z Rolanda MKS20?

W Roland RS250S są właśnie barwy z tego modułu – wiadomo, że barwy PIANO to nie są klasyczne fortepiany, a jedynie jego imitacje. Imitacje, które w czasie gdy instrument pojawił się na rynku były sporym krokiem naprzód w stosunku do wcześniejszych osiągnięć Rolanda. Wprawdzie nie zbliżały się jeszcze do brzmienia Kurzweil K250, ale można było przy odrobinie dobrej woli potraktować barwy PIANO1 i PIANO2 jako substytut fortepianu. Ale te niedoskonałe imitacje fortepianu dzisiaj są wartością samą w sobie, jako klasyczne i charakterystyczne brzmienie wykorzystywane chętnie we wszelkich oldskoolowych produkcjach :-) Ale nie to przykuło moją uwagę najbardziej.

Najciekawsza była barwa E.PIANO 1. Dynamiczna, potwornie dynamiczna, niezwykle ekspresyjna. O szerokim spektrum wyrazu. To stary George Duke! I nie tylko. Zresztą uzupełnione świetnie brzmiącym chorusem i niezwykle użyteczną sekcją tremolo, z regulacją na suwakach częstotliwości i głębokości. Dlaczego teraz by ustawić te parametry trzeba przebijać się przez wielopoziomowe menu piana scenicznego? Czyż nie jest to parametr, do którego powinniśmy mieć dostęp na bieżąco?

W Roland RD250S tak właśnie jest. To nic, że barwy E.PIANO mają 12-głosową polifonię (pozostałe, czyli PIANO 1-3, CLAV, nota bene świetny, klasycznie suchy i ostry czy VIBRAPHONE, świetny w połączeniu z efektem TREMOLO - mają 16 głosów). Grając nie zauważa się tego. Oczywiście dopóki nie zaczniemy grać Etiudy Rewolucyjnej :-) Ale przecież nikt nie ma takiego zamiaru.

Do ostrego funky, jazzu, soulu z charyzmą czy wreszcie... hiphopu (jeśli używa się w nim instrumentów, a nie tylko sampli) EPIANA z RD250S nadają się idealnie. Za generowanie brzmienia odpowiada tu technologiczny wynalazek Rolanda w postaci syntezy SAS (zastąpionej później po roku 1990 przez Advanced SA Synthesis). Następny model – P330 – miał dodatkowe opcje wyłączania attacku w barwach E-PIANO. Z kolei następny model RD – RD500 – to już niestety nie-ta generacja instrumentów... RD500 miał już silnik z JV80, 112 barw i 28 głosów polifonii. Ale był to sample player (ROM Player). Nie to co RD250S, gdzie dźwięk był syntetyzowany. Stąd na przykład nie ma alisingu w barwach :-) Oto przykład dźwiękowy (sample) w mp3:

Roland RD250s sample mp3

244 kbps, 32 MB

Dane techniczne Roland RD-250 S

• Klawiatura: 76 doważonych dynamicznych klawiszy typu PIANO o nieliniowej charakterystyce
• Polifonia: 16 głosów / 12 głosów barwy EPIANO
• Multitimbral: –
• Barwy: PIANO 1, PIANO 2, PIANO 3, HARPSIHORD, CLAVI, VIBRAPHONE, E.PIANO 1, E.PIANO 2
• Efekty: chorus, tremolo z regulacją częstotliwości 9RATE) i głębokości (DEPTH), BRILLIANCE
• Funkcje masterkeyboardu: 2 strefy klawiatury dla podziału klawiatury (SPLIT), transpozycja, wysyłanie komunikatów sterujących BANK SELECT i PROGRAM CHANGE na 16 kanałach MIDI,
• Złącza kontrolne: DAMPER/SUSTAIN, SOFT/SWITCH/REMOTE
• Złącza MIDI: IN, OUT, THRU
• Inne funkcje: potencjometr wysokości stroju instrumentu
• Złącza audio: 2 × jack 1/4” TS z 3-pozycyjną regulacją poziomu wyjściowego, wyjście słuchawkowe stereo jack 1/4”
• Cena używanego na rok 2008: ok. 350 EURO